Dlaczego

Ze względu na tytuł bloga, na wstępie opisałam negatywne ludzkie cechy - ano dlatego, że w naszej opiekuńczej codzienności mamy z nimi zbyt wiele styczności i to nie tylko ze strony nam najbliższego społeczeństwa, ale także i przede wszystkim w naszej ciężkiej pracy jako opiekunek. W związku z czym, chciałabym podkreślić ten daleko idący fakt z którym na codzień się zmudnie a niekiedy bardzo boleśnie borykamy, nie mogąc im w absolutnie żadnej sytuacji ulegać. Dlatego że, będą i na nas miały negatywny wpływ - na co, nie możemy pozwolić mimo różnego rodzaju codziennych przeciwności - którym, musimy odważnie stawić czoło, by nie stać się kimś takim jak ci z tego rodzaju negatywnymi cechami. Dlatego też, z całych sił musimy nauczyć się nad nimi i nad tym wszystkim co nas w życiu spotyka - świadomie panować, by zachować własne sumienie oraz samych siebie chociażby dla siebie, jeśli nikt nas nie ceni takimi jakimi na codzień jesteśmy...

Obłuda

To jedna z najbardziej dotkliwych cech ludzkości, z której rodzą się wszystkie inne pozostałe cechy nieprawego człowieka. Dlaczego, poruszam właśnie tę cechę? Dletego, że zbyt często miałam z nią tak w przeszłości jak też w teraźniejszości (ze strony co-niektórych ludzi) do czynienia. Dlatego też (że ta właśnie cecha w coniektórych ludziach) najbardziej mnie przeraża. Po prostu, nie jestem w stanie dłużej (jej w ludziach) tolerować. Ze względu też na to, że wielu dobrych i szczerych ludzi (z powodu niej) bardzo cierpi. Wiem coś na ten temat, bo znam ten stan z własnych doświadczeń...

Relacje

Między ludzkie relacje bywają różne, nie zawsze do końca szczere - chociaż, każdy oczekuje szczerości z tej drugiej strony. I to właśnie, stwarza wiele między nami różnego rodzaju nieporozumień, o niedomówieniach nie wspomnę. Nie tylko w naszej codzienności, posród członków rodziny i znajomych ale szczególnie w pracy czy jej poszukiwaniu. W związku z czym, dziwi mnie fakt - że nasz rozmówca zazwyczaj oczekuje od nas szczerości a sam często jest nie dokońca wobec nas szczery i to jest bardzo nie fer. Dlatego też, zbyt często popadamy w różnego rodzaju kłopoty - które, są główną przyczyną nieszczerych relacji miedzy ludzkich a które, boleśnie odbijają się w końcu na wszystkich. Czyż, nie lepiej jest być wzajemnie szczerym? Zwłaszcza, jeśli chodzi o całokształt życia i bezpieczeństwo nas wszystkich, jako od siebie zależnych ludzi. Tak było i tak jest i zawsze, dopóki człowiek żyje będzie...

Odpowiedzialność

Z własnego doświadczenia wiem, jak bardzo są nieodpowiedzialni członkowie rodziny naszych podopiecznych. Oczywiście nie wszyscy, ale przeważnie większość z nich taka właśnie jest/nieodpowiedzialna. Smutne jest to, ale prawdziwe. Większość rodzin najmujących opiekunki/opiekunów do swoich bliskich, oczekuje od nas opiekunek/opiekunów byśmy wzięli na swoje barki nie tylko ciężką pracę 24h włącznie (z nieprzespanymi nocami) przy pielęgnacji podopiecznych, ale przede wszystkich za wszystko (odpowiadali) co się z podopiecznym dzieje w czasie pełnienia przez nas przy nim opieki, co jest dla nas ogromnym obciążeniem nie tylko psychicznym ale zdrowotnym również. Dlatego, jakkolwiek by nie było musimy także dbać o własne zdrowie a tym samym życie i bezpieczeństwo, bo nikt nam go nie wruci ani też nie kupimy go za żadne pieniądze. W zwiazku z czym, na samym początku gdy przyjeżdżamy do pracy (opieki) musimy na spokojnie porozmawiać z rodziną naszej podopiecznej/podopiecznego, by nie zrzucali na nas swojej odpowiedzialności za zdrowie i życie swoich bliskich, a także idących z tym stanem obowiazków. Tak było i tak jest i nadal, dopóki człowiek żyje będzie...

Witam i pozdrawiam...

Z racji faktu i konieczności, jak też z przyczyn życiowych  poczułam opiekuńcze powołanie (które, od zawsze we mnie się gromadziło) o którym, chciałabym pisać na tym blogu do którego zapraszam wszystkie zainteresowane osoby (opiekunki i opiekunów) które również noszą w swoim sercu opiekuńcze powołanie. Chciałabym między innymi podkreślić, że nie jest to najłatwiejszy zawód ale najpiękniejszy ze wszystkich zawodów świata. Ponieważ, pomimo blasków i cieni w tym zawodzie odczuwamy (przynajmniej, ja ją odczuwam) ogromną radość, z niesienia pomocy ludziom (seniorom) potrzebującym opieki...